Italiaanse cantates, drama en passie voor de muzikale fijnproever
De term cantate is afgeleid van het Italiaanse woord cantare (zingen), en betekent letterlijk ‘gezongen’.
In de loop van de 17de eeuw ontwikkelt de cantate zich in Italië. Eerst in Rome en later in Napels.
Een of twee solo stemmen met begeleiding van basso continuo, en misschien een paar solo-instrumenten. Het is eigenlijk een soort mini opera.
De cantate is in die tijd de belangrijkste vorm van de Italiaanse vocale kamermuziek.
Het is vooral muziek voor fijnproevers. Dramatische muziek ook, gezongen door de grote virtuozen van die tijd.
In het Concerthuis een aantal hoogtepunten gezongen door de virtuozen van onze tijd.
