Portret van Thomas Oliemans
Bariton Thomas Oliemans is geen doorsnee klassieke zanger. Als je hem vraagt naar zijn inspiratiebronnen antwoordt hij:
,,Ik was als 12-jarige vreselijk onder de indruk van de markante kop van Jacques Brel. Hij bezat zo’n expressieve klank, al wist ik aanvankelijk niet waar hij over zong. Hetzelfde met Dietrich Fischer-Dieskau. Ik luisterde vaak naar een cassettebandje met Schubert-liederen, live in Salzburg. Je kon de ademloze stilte in de zaal horen. Ik kende hem alleen van die strenge foto’s op de bekende cd-hoesjes. Later deed ik een masterclass bij hem – stond ik na al die jaren met hem in één kamer. Als derde moet ik echt Leonard Bernstein noemen: heerlijk schaamteloos en ijdel, maar altijd ruimhartig en vol overgave. Dat mag ik wel.”
Oliemans kan dan ook net zo goed uit de voeten met de rol van Papageno in Mozarts Die Zauberflöte, als met het repertoire van Harry Bannink en Jules de Corte.
In het fragment hieronder ziet u Thomas Oliemans die Het land van de toekomst, van Jules de Corte zingt.
Een hoogtepunt in de carrière van de bariton is zijn rol als Marcello in de opera La Bohème.
Hoe bereidt hij zich voor op zo'n rol, en wat zingt hij zelf nou eigenlijk graag?
In het fragment hieronder een bijzonder kijkje in het leven van de zanger.
Op 6 maart stond hij in Het Concertgebouw. Samen met pianist en goede vriend Malcolm Martineau brengt hij een programma met 'Apocalyps' als thema. Dit concert kunt u in dit thema terug luisteren.
